زیر درخت آرزو...

جمعه نوشت...

-میتونی فراموشم کنی؟~هوم؟-تو،میتونی اتفاقایی که افتاد رو فراموش کنی؟! ~چرا نتونم؟من الان سرم جایی گرمه...تو نمیتونی؟-نمیتونم،من هر روز بهش فکر میکنم،به همه چیز،از اول تا آخر...سرم جایی گرم نیست...و نمیتونمم فراموش کنم...~چاره ای نداری...این زندگیه،راهی نیست که تو انتخابش کرده باشی...درواقع توی این زندگی،تو انتخابای محدودی داری...و خیییلی کم میتونی دنیا رو تغییر بدی...اینکه گاهی انتخاب بعضی آدما،با تقدیر خدا یکی میشه،نباید تو رو وسوسه کنه که بیفتی دنبال آرزوها و دل بخواهی هات.میفهمی که؟!-میفهمم...من اشتباه کردم...سبک سنگین که میکنم،میبینم خیلی چیزا تقصیر ...