جمعه نوشت...

-میتونی فراموشم کنی؟
~هوم؟
-تو،میتونی اتفاقایی که افتاد رو فراموش کنی؟!

~چرا نتونم؟من الان سرم جایی گرمه...تو نمیتونی؟
-نمیتونم،من هر روز بهش فکر میکنم،به همه چیز،از اول تا آخر...سرم جایی گرم نیست...و نمیتونمم فراموش کنم...
~چاره ای نداری...این زندگیه،راهی نیست که تو انتخابش کرده باشی...درواقع توی این زندگی،تو انتخابای محدودی داری...و خیییلی کم میتونی دنیا رو تغییر بدی...اینکه گاهی انتخاب بعضی آدما،با تقدیر خدا یکی میشه،نباید تو رو وسوسه کنه که بیفتی دنبال آرزوها و دل بخواهی هات.میفهمی که؟!
-میفهمم...من اشتباه کردم...سبک سنگین که میکنم،میبینم خیلی چیزا تقصیر من بود...میدونی اون شب وقتی یهو لحن صحبتت،عوض شد،ته دلم یه جورایی احساس آسودگی کردم،چطوری بگم،مثه اینکه یهویی از یه تنش خلاص بشی،مثه روز بعد از یه امتحانی که شبشو تا صبح به زور قهوه بیدار مونده باشی...
~الان فکر کردن به اینکه کی چقدر مقصر بوده کاری رو درست نمیکنه،باید تمومش کنی برای خودت،باید باهاش کنار بیای،مثل همیشه که با همه چیز کنار اومدی...
-شاید اگه هنوز ته دلم حسی نبود،خیلی راحت میتونستم کنار بیام و فراموش کنم،اما...امان از وقتی که هنوز احساست دست از سرت بر نداشته باشه...برام همیشه دعا کن...به خاطر حرمت احساسی که داشتم...احساسی که نادیده گرفته شد...

پی نوشت:شنبه،دوشنبه...فقط دو روز دیگه از کارآموزی شهر مونده...دلم تنگ میشه،برای خود مرکز،برای پرسنلش،برای دیدار هر روزه شهدا..دلم برای تمام این لحظه ها تنگ میشه...

پی نوشت۲:
٣راه ساده براى مردن:

١-هر روز سيگار بكش، ١٠ سال زودترميميرى
٢-هر روز الكل بنوش، ٣٠ سال زودترميميرى
٣-عاشق كسى شو كه عاشق تونيست، هر روز ميميرى..

پی نوشت۳: چهار ماهه دیگه...

پی نوشت ۴: دور آخر هم تموم شد...یادگاری چند روز عبور من از کنارتون...فراموشم نکنین...
همین و لبخند...

زیر درخت آرزو......