...خوابی که بی تعبیر بود..

نشستیم روی سکو،بلند بلند گریه می کرد...میگفت خدا غلط کردم،خدا من غلط کردم...سرشو گرفتم توی دستام...آروم نوازشش کردم...نمیخاستم پا به پاش گریه کنم،ولی یهو یه قطره اشک چکید گوشه ی گونه م...
-------
روی نیمکت نشستیم...گریه میکنه،از خاطراتش میگه...از خاطراتش...دستمو میزنم پشت کمرش...حالا وقت دامن زدن به گریه هاش نیست...
-------
نیمکت مرکز،دوباره گریه میکنه،سرشو میزارم روی پاهام...گریه کن...گریه کن...آروم نمیشی،ولی گریه کن...
-----
همونجا...پشتشو میکنه بهشون،بغض گلوشو گرفته...فقط من میفهممش...
دلم میگیره...کسی نباید خونه ی خوشبختیشو رو اشک یکی دیگه بسازه...
نور سفید...جرقه...آتیش...اضطرابش...و عراق...
-------
اسمش رو گذاشته بود "فاطمه"...
قرار نبود این اسمش باشه،ولی شد...
"شد"،یعنی هیچ چیز توی دنیا بی جواب نیست...
یعنی تک تک قطره های اشک آدمها جواب داره...یعنی....
'------
فرشته گفت:پس قرارمان این باشد:هرچه انسان روی زمین انجام داد،نتیجه اش را ببیند...
خدا گفت:غیر از دل شکستن،که جواب آن را خودم می دهم...
------
گفت،بترس،از گریه ی شبهای بیداری کسی که...
------
گلگونی این صورتم،از قلب خونین من است...زخمی شده جان و تنم،ابروی تو شمشیر بود...
----
...و خدا خواست که یک عمر نبیند یعقوب،
شهر بی یار،مگر ارزش دیدن دارد؟؟(db )

زیر درخت آرزو......