آنقدر شعر برای نسرودن دارم...

این قلب ترک خورده ی من بند به مو بود

من عاشق او بودم و او عاشق "او" بود

باشد که به عشقش برسد هیچ نگفتم

یک عمر در این سینه غمش راز مگو بود

من روی خوش زندگی ام را که ندیدم

هر روز دعا کرده ام ای کاش دو رو بود

عمر کم و بی همدم و غرق غم و بی تو

چاقوی نداری همه دم زیر گلو بود

من زیر سرم سنگ لحد بود و دلم خوش

که زیر سرش نرم شبیه پر قو بود...

پ.ن:فقط دو بیت اولش....

پ.ن۲:عجیب این شعر منو یاد یکی میندازه....

همین و...

زیر درخت آرزو......