...به خاطر همین...

-اسمت چیه؟
*آنجلی
-خوشبختم،اسم منم آنجلیه...
*اسم شما چرا آنجلیه؟
-شاید پدر و مادرم از این اسم خوششون میومده،به خاطر همین...اسم تو چرا آنجلیه؟
*شاید پدر و مادر من از شما خوششون میومده،به خاطر همین...

پی نوشت:هرجا صدایی خسته بود،هرجا دلی شکسته بود،هرجا لب جاده کسی به انتظار نشسته بود،هرجا کسی نفس نداشت،فرصت پیش و پس نداشت،هرجا دیدی پرنده ای،لونه به جز قفس نداشت...به یاد من باش...

پی نوشت2:هر روز سر ظهر،اینجا یه دختری قدم میزنه .
شاید دیوانگی باشه.اما اگه این کارا اسمش دیوونگیه،من پرچمدار دارالمجانین ام.

پی نوشت3:روز دوم...شروع اول(5)

پی نوشت4:بعضی حرفها هست،نه میتونی بگی،و نه طاقت میاری نگی...قبل تر ها فکر میکردم،اینکه توی برزخ گفتن و نگفتن یه حرفی گیر کنی شاید بدترین حالتیه که میتونه برات پیش بیاد.اما الان عقیده دارم،اینکه برای گفتن حرفت به کسی اعتماد کنی،و بعد این اعتماد به طرز فجیعی شکسته بشه،حتی از اونم تلخ تره...گاهی آدمایی که توی ذهن و دلت موجه ترین اشخاص به نظر میرسن،طوری زمین میزننت و روحتو خرد میکنن، که حتی اگه مدتها برای بلند شدن تلاش کنی،نمیتونی روی پای خودت بایستی...ای کاش،اینجور آدما،میفهمیدن که گاهی فقط یه کار کوچیک کافیه ،تا تمام شب و روز کسی رو به غصه و اشک بکشونن...
حتی حرفها هم،تاریخ انقضا دارن....نمیدونم اسم اینو چی باید گذاشت...بچگی کرد....نمیدونست نباید این حرفو بگه...میدونست ولی از من خوشش نمیاد...میدونست و میخاست اذیت کنه؟!واقعا چی باید گفت؟!!!!
برای بخشیدن بعضی آدمها،زمانی به اندازه ی یک عمر لازمه...
همین و لبخند...

زیر درخت آرزو......